Crises

Ik verlaat Nederland in tijden van crises. Ik zie het zo, dat de aarde zeker een teken geeft, het begint te schudden en ook de mensen die onder steeds meer spanning staan beginnen te bewegen. In Nederland zie ik de mens zich nog niet zo verzetten. Ze lijken zich vooral druk te maken over inclusie, diversiteit, regenboogpaden en het aannemen van de gekleurde mens op de werkvloer of de mens die zich niet meer kan identificeren met mannetje of vrouwtje. In de winkel vindt de Nederlander het niet erg om zijn eigen boodschappen af te rekenen zonder dat de prijs van boodschappen daalt of ook maar enigszins gelijk blijft. Ten slotte moet meneer nog even in zijn tasje laten kijken door een of andere snotneus of het wel goed is gegaan. En al die camera’s op straat, zelfs in de friettent terwijl meneer een harinkje achterover snavelt, het is allemaal voor zijn eigen veiligheid: ‘Wij waken over u’. Al die data, controle, moeite en energie, al het geld wat wordt besteed aan en door zeer verwarde mensen. Het ego met een onuitputtende drang naar controle die de touwtjes steeds strakker willen aantrekken, viert hoogtij. Vorige week las ik een bericht over een datacentrum in Lelystad dat evenveel water slurpt als tweehonderdduizend huishoudens. Of meneer even op zijn waterconsumptie wil letten.

Komende maanden is er water voor mij in overvloed. Het grootste deel van de crises zit in het hoofd van de mens. We zitten in een geweldige evolutie. Ook een die zeer veel angst en verwarring oproept. De mens ontwaakt en verlaat de pubertijd. Spiritueel ontwaken betekent dat het denken loskomt van de waarneming waardoor vrijheid en besef toenemen. Daarmee is ook een einde gekomen aan wie je dacht te zijn en dat je mentale houvast nodig hebt voor je voortbestaan. Hiermee verdwijnt de drang naar controle. De mens zal zijn potentie weer vinden, wakker worden uit een herinnering. Proost